# Twee namen, één persoon? Zo lees je de geslachtsregisters in de Bijbel

Kort antwoord: Een geslachtsregister in de Bijbel is een lijst van voorouders en nakomelingen die niet alleen biologische afstamming laat zien, maar ook erfrecht, familieverbanden en iemands plaats binnen Gods volk. Zo’n register is niet altijd volledig: generaties kunnen worden overgeslagen, en ‘zoon van’ kan ‘afstammeling van’ betekenen.

  


Laatst kreeg ik een berichtje van iemand die zich dapper door de geslachtsregisters van 1 Kronieken heen aan het werken was. Ze vond het vooral verwarrend dat dezelfde persoon soms onder een andere naam lijkt op te duiken. Haar vraag was simpel: hoe kan dat?

Ik vind dat een mooie vraag. Wie de eerste negen hoofdstukken van Kronieken leest, voelt zich al snel alsof hij door een telefoonboek bladert in een taal die hij half beheerst. En als de namen dan ook nog gaan schuiven, haken veel mensen af.

Het korte antwoord: ja, soms staan er verschillende namen voor dezelfde persoon. Er is alleen niet één verklaring die alles oplost; je moet per geval kijken. Dat klinkt minder bevredigend dan een simpele regel, maar het is eerlijker, en het maakt het lezen juist boeiender.

## Vijf redenen waarom namen verschillen

Niet elk verschil is van dezelfde soort. Soms gaat het echt om één persoon met twee namen, soms om iets heel anders dat alleen zo lijkt. Ik zie grofweg vijf oorzaken.

### 1. Twee vormen van dezelfde naam

In 1 Kronieken 2:9 heet een zoon van Hezron Chelubai. Negen verzen later, in vers 18, heet hij Kaleb. Hoe weet je dat het om dezelfde man gaat? Door naar zijn familie te kijken: dezelfde vader, dezelfde plek in de lijst. Chelubai wordt doorgaans uitgelegd als een andere vorm van de naam Kaleb.

Hier zit meteen een valkuil. Deze Kaleb, de zoon van Hezron, is niet automatisch de bekende verspieder Kaleb, de zoon van Jefunne, die samen met Jozua een goed gerucht over het land bracht (Numeri 14:6–9). Twee namen kunnen bij één persoon horen, en één naam kan bij twee personen horen. Het werkt in beide richtingen.

Om het nog wat ingewikkelder te maken: in 1 Kronieken 2:49 duikt Achsa op als dochter van Kaleb, terwijl we Achsa uit Jozua 15:16–17 kennen als de dochter van Kaleb, de zoon van Jefunne. Hoe die twee Kalebs zich precies tot elkaar verhouden, daarover verschillen uitleggers van mening. Zo’n knoop hoef je niet meteen door te hakken.

### 2. Een naam die bewust is aangepast

De zoon van Saul heet in 1 Kronieken 8:33 Esbaäl. In 2 Samuël 2:8 heet hij Isboseth. De gangbare verklaring is dat het naamdeel baäl is vervangen door boseth, het Hebreeuwse woord voor ‘schande’.

Dat heeft een achtergrond. Baäl betekent eigenlijk gewoon ‘heer’ of ‘meester’, en in de vroege tijd kon het zelfs naar de [God](https://bijhetvuur.nl/god-leren-kennen/wie-is-god/) van Israël verwijzen. Omdat het woord steeds sterker verbonden raakte met de afgod Baäl, werd het in sommige teksten liever vermeden. Hetzelfde patroon zie je bij Jonathans zoon: Merib-Baäl in 1 Kronieken 8:34, Mefiboseth in 2 Samuël 4:4. En Gideon, die ook Jerubbaäl heette (Richteren 6:32), wordt in 2 Samuël 11:21 Jerubbeseth genoemd.

Dat betekent waarschijnlijk niet dat deze mannen tijdens hun leven officieel van naam wisselden. Het zegt vooral iets over hoe latere schrijvers naar hen verwezen.

Kronieken speelt zelf ook met een naam. In Jozua 7 lezen we over Achan, die zich vergreep aan wat voor God was afgezonderd en daarmee onheil over heel Israël bracht. In 1 Kronieken 2:7 heet hij Achar, met de toevoeging dat hij Israël in het ongeluk stortte. Achar klinkt in het Hebreeuws als het werkwoord ‘akar, ‘in het ongeluk storten’, hetzelfde woord dat Jozua tegen hem gebruikt in Jozua 7:25. De naam vertelt zo wat de man gedaan heeft.

### 3. Een nieuwe naam bij een nieuwe rol

Soms krijgt iemand gewoon een tweede naam, bijvoorbeeld wanneer hij koning wordt. Het duidelijkste voorbeeld staat in 2 Koningen 24:17: de koning van Babel zet Mattanja, de oom van koning Jojachin, op de troon en verandert zijn naam in Zedekia. Daar staat het zwart op wit.

Bij andere koningen is het minder expliciet, maar het patroon is herkenbaar. De koning die in 1 Kronieken 3:12 Azarja heet, heet in 2 Kronieken 26 Uzzia, en 2 Koningen 15 gebruikt beide namen (vers 1 en vers 13). De Sallum die in 1 Kronieken 3:15 als zoon van Josia genoemd wordt, is volgens Jeremia 22:11 de koning die zijn vader opvolgde, en die heet in 2 Koningen 23:30 Joahaz. Of het hier om troonnamen gaat of om namen die iemand al zijn hele leven had, weten we niet zeker. Wat wel klopt, is de familie, en dat is het belangrijkste aanknopingspunt.

### 4. Overschrijffouten

In Genesis 10:4 lees je Dodanim, in 1 Kronieken 1:7 Rodanim. Wie Hebreeuws kan lezen, ziet waarom: de letters voor d en r lijken sprekend op elkaar, ד en ר. Het verschil zit in een klein hoekje. Bij het met de hand overschrijven van een tekst, eeuw na eeuw, kan zo’n letter makkelijk verwisseld worden.

Hier gaat het overigens om een volk in de volkenlijst, niet om één persoon met twee voornamen. En welke vorm de oorspronkelijke was, daarover verschillen de uitleggers van mening.

### 5. Lijsten die generaties overslaan

Een geslachtsregister in de Bijbel is niet altijd een volledige stamboom zoals wij die maken. Soms worden generaties overgeslagen, omdat de schrijver alleen de belangrijke schakels wil laten zien.

Leg de priesterlijn van Ezra in Ezra 7:1–5 maar eens naast die in 1 Kronieken 5:27–41. Tussen Merajoth en Azarja slaat Ezra zes namen over. Ezra wordt bovendien ‘de zoon van Seraja’ genoemd, terwijl de hogepriester Seraja al bij de verwoesting van Jeruzalem werd gedood (2 Koningen 25:18–21), ruim een eeuw voordat Ezra naar Jeruzalem kwam. ‘Zoon van’ betekent hier dus: afstammeling van. Wie zulke lijsten naast elkaar legt, denkt al snel dat er iets niet klopt. Maar de lijst wil gewoon iets anders laten zien dan een volledige stamboom.

Een praktisch detail: in Nederlandse vertalingen zoals de HSV staat de lijst van Levi in 1 Kronieken 5:27–41. In Engelse Bijbels heet datzelfde stuk 1 Kronieken 6:1–15. Wie een Engelse bron raadpleegt, moet daar dus even op letten.

## Ruth en Boaz: één kind, meerdere families

Terwijl ik over haar vraag nadacht, kwam er bij mijzelf een tweede vraag op. Kan het ook zijn dat een register bewust een andere familielijn volgt dan je zou verwachten? Ik moest meteen denken aan Boaz en Ruth.

Een geslachtsregister in Israël ging niet alleen over biologie. Het ging ook over erfrecht, over grond die in de familie moest blijven, over een naam die niet mocht uitsterven. Daarvoor kende de wet de losser: een familielid dat verkochte grond terugkocht en een verarmd familielid te hulp kwam (Leviticus 25:25). Boaz is zo’n losser, en het boek Ruth laat zien hoe gelaagd dat kan uitpakken. De kleine Obed is namelijk op drie manieren met zijn familie verbonden.

Biologisch is Obed gewoon het kind van Boaz en Ruth. Juridisch dient hun huwelijk om de naam van Machlon, Ruths overleden man, te laten voortbestaan op zijn erfdeel (Ruth 4:5 en 4:10). En dan zeggen de buurvrouwen iets verrassends:

> En de buurvrouwen gaven hem een naam en zeiden: Er is voor Naomi een zoon geboren.
>
> — Ruth 4:17

Naomi is natuurlijk niet de moeder. Maar de vrouw die aan het begin van het boek zei dat de HEERE haar leeg had laten terugkeren (Ruth 1:21), legt nu een kind op haar schoot (Ruth 4:16). Haar herstel is het punt.

En toch noemt het geslachtsregister aan het eind van het boek gewoon Boaz als vader van Obed, niet Machlon (Ruth 4:21). Ruth laat dus zien dat één kind meerdere familieverbanden kan hebben, terwijl het register zelf hier voor de biologische lijn kiest.

Dat het ook anders kan, laat Kronieken zelf zien. Sesan had geen zonen, alleen dochters. Hij gaf een dochter als vrouw aan Jarha, zijn Egyptische slaaf, en via hun zoon Attai loopt zijn lijn gewoon door (1 Kronieken 2:34–36). En in Ezra 2:61 lees je over een priester die trouwde met een dochter van Barzillai, de Gileadiet, en daarna naar diens naam genoemd werd. Daar schuift een naam dus mee via een huwelijk.

Mijn conclusie: een register kan een andere lijn volgen dan je verwacht, maar doet dat niet altijd. Daarom moet je per tekst kijken welke lijn er gevolgd wordt, in plaats van één regel op alles toe te passen.

## Jezus: de lijn van Jozef, of van Maria?

Dan het bekendste voorbeeld: de twee geslachtsregisters van Jezus in Mattheüs 1 en Lukas 3. Misschien heb je weleens gehoord dat Mattheüs de lijn van Jozef geeft en Lukas die van Maria. Dat is een bekende verklaring, en ze kan kloppen. Alleen zegt de Bijbel het zelf nergens. Kijk daarom eerst naar wat er wél staat.

|  | **Mattheüs 1** | **Lukas 3** |
| --- | --- | --- |
| **Lijn vanaf David** | via Salomo (vers 6) | via Nathan (vers 31) |
| **Vader van Jozef** | Jakob (vers 16) | Eli (vers 23; in Engelse vertalingen Heli) |
| **Hoe Jezus genoemd wordt** | Jozef is ‘de man van Maria, uit wie Jezus geboren is’ | ‘zoals men meende, de zoon van Jozef’ |

Beide lijsten lopen dus via Jozef. Maria wordt in het register van Lukas niet genoemd.

Wie denkt dat Lukas de lijn van Maria geeft, neemt aan dat Eli eigenlijk Maria’s vader was en dat Jozef als schoonzoon in de lijst staat. Dat lost de verschillen netjes op, en ondenkbaar is het niet: bij Barzillai zagen we al dat iemand naar zijn schoonfamilie genoemd kon worden. Toch moet je er iets voor aannemen wat Lukas zelf niet vertelt.

Er bestaat ook een oudere verklaring, die in de derde eeuw al door Julius Africanus werd gegeven. Volgens hem waren Jakob en Eli halfbroers, en toen een van hen kinderloos stierf, trouwde de ander zijn weduwe. Zo zou Jozef in de ene lijn de biologische en in de andere de wettelijke zoon zijn. Ook dat is mogelijk, en ook dat staat niet in de tekst. Ik breng beide daarom als mogelijke verklaringen, niet als vaststaande feiten.

Wat wél glashelder is, is hoe zorgvuldig Mattheüs formuleert. Steeds schrijft hij: die verwekte die. Bij Jozef breekt dat patroon:

> En Jakob verwekte Jozef, de man van Maria, uit wie Jezus geboren is, Die Christus genoemd wordt.
>
> — Mattheüs 1:16

Hij schrijft niet dat Jozef Jezus verwekte. In het Grieks is het woordje ‘uit wie’ zelfs vrouwelijk: het slaat alleen op Maria. Jezus wordt geboren uit Maria en is via Jozef, zijn wettelijke vader, verbonden met het huis van David. Mattheüs heeft het register dus bewust zo gebouwd dat het iets van het wonder laat zien.

Wie goed kijkt, ziet in datzelfde register trouwens een bekende terug. Mattheüs noemt Ruth bij naam, als moeder van Obed (Mattheüs 1:5). De Moabitische weduwe die met Naomi naar Bethlehem kwam toen die dacht dat ze leeg terugkeerde, staat in de stamboom van de Messias.

## Hoe lees je zelf zo’n lijst?

Mijn belangrijkste tip: kijk niet alleen naar de spelling, maar naar de familie rondom een naam. Wie is de vader? Wie zijn de broers? Wie zijn de kinderen? Als die kloppen, gaat het waarschijnlijk om dezelfde persoon. Als die niet kloppen, is het waarschijnlijk iemand anders, ook al is de naam identiek.

Houd er ook rekening mee dat niet elk verschil van dezelfde soort is. Twee namen voor één persoon is iets anders dan een register dat bewust een andere familielijn volgt. Beide komen voor, maar ze vragen een andere verklaring.

En tot slot, wat ik misschien wel het belangrijkste vind: sommige verschillen blijven onzeker. Je hoeft ze niet allemaal glad te strijken met ‘hij had gewoon twee namen’. Het is helemaal oké om te zeggen: dit weet ik niet zeker. Een Bijbel die we niet helemaal doorgronden, is geen zwakke Bijbel. Het is een oud boek, door echte mensen overgeschreven, en juist daarom de moeite van het zorgvuldig lezen waard.

## Waarom die lange lijsten ertoe doen

Het is verleidelijk om de geslachtsregisters over te slaan. Bedenk dan voor wie Kronieken waarschijnlijk geschreven is: voor de mensen die na de ballingschap waren teruggekeerd. Ze waren hun land, hun tempel en hun koning kwijtgeraakt. De tempel was inmiddels herbouwd, maar veel bescheidener dan vroeger (Ezra 3:12), en een koning uit het huis van David was er niet meer. Ze vroegen zich af of ze nog wel bij God hoorden.

Voor hen waren die lange lijsten geen saaie administratie. Ze zeiden: je bent niet vergeten. Je hoort erbij. Jouw familie staat erin, van Adam tot nu. God heeft door alle breuken heen de draad vastgehouden.

En die draad loopt verder, tot in Mattheüs 1, tot een kind dat geboren wordt uit Maria. Daar komen alle namen samen, ook de namen die schuiven en de namen waar we niet helemaal uitkomen. Dat is voor mij de mooiste les van deze verwarrende hoofdstukken: God kent ieder mens bij naam, ook als wij de namen door elkaar halen. Hij zei het al tegen Israël:

> Wees niet bevreesd, want Ik heb u verlost, Ik heb u bij uw naam geroepen, u bent van Mij.
>
> — Jesaja 43:1

Het Hebreeuwse woord dat hier met ‘verlost’ vertaald is, ga’al, is hetzelfde woord waar ‘losser’ vandaan komt. De God die namen bewaart, is ook de God die terugkoopt wat verloren leek.

## In het kort

Dat namen in Bijbelse geslachtsregisters van elkaar verschillen, heeft verschillende oorzaken: twee vormen van dezelfde naam, een bewust aangepaste naam, een nieuwe naam bij een nieuwe rol, een overschrijffout of een lijst die generaties overslaat. Of twee namen bij één persoon horen, ontdek je door naar de familie te kijken: dezelfde vader, broers en kinderen wijzen op dezelfde persoon.

De geslachtsregisters van Jezus in Mattheüs 1 en Lukas 3 lopen allebei via Jozef. Dat Lukas de lijn van Maria geeft, is een mogelijke verklaring, maar staat niet in de tekst. Bij Stichting bij het VUUR lezen we de geslachtsregisters als een getuigenis dat God door alle breuken heen de draad vasthoudt, tot in Jezus.

---

Geschreven door: John Roeland, Oprichter en voorzitter van Stichting bij het VUUR
Gepubliceerd: 9 oktober 2026

Bron: Stichting bij het VUUR, https://bijhetvuur.nl/geloofsvragen/geslachtsregisters-in-de-bijbel/